سرمقاله تازهترین مقالات
معرفی کتاب
علل پراکندگی جنبش کمونیستی ایران
سودان، حوادث و زندگی دردناک زحمتکشان آن
مواد مخدر، عنصری لازم برای حیات سرمایهداری
فیفا تشکیلات ورزشی، اقتصادی، سیاسی، ایدئولوژیک سرمایهداری
شکست سیاست داخلی و بینالمللی ترامپ تا کنون
افزایش سود سهماهه شرکتهای نفتی در پی جنگ با ایران
تروتسکیسم ضد انقلاب در خفا - ۸
از مرگ...
روند ایدئولوژیک - سیاسی جهان کنونی
بررسی سه نوشته از سایت فلزکاران مکانیک
آتش بس و آینده
زندگی کارگران در دیگر کشورها 🌹
کارگران ترکیه
ترکیه از سه طرف به دریا راه داشته و با ۸ کشور مرز زمینی دارد.
از حدود ۸۵ میلیون نفر جمعیت ترکیه نزدیک به ۳۴ میلیون نفر نیروی کار این کشور را تشکیل میدهد.
نیروی شاغل ترکیه نزدیک به ۳۲ میلیون نفر و نرخ بیکاری طبق آمار رسمی نزدیک به ۱۱ درصد است.
آمارهای مختلفی درصد بیکاری را بسیار بالاتر و گاهاً تا دو برابر نرخ اعلام شده رسمی تخمین میزنند.
حداقل دستمزد کارگران در سال ۲۰۲۶ ماهانه ۶۵۵ دلار تعیین شده است. این دستمزد نسبت به سال گذشته ۲۷ درصد افزایش داشته است. این در حالیشت که حداقل هزینه زندگی در ترکیه برای یک خانواده ۴ نفره ۱۷۴۰ دلار در ماه تخمین زده شده است.
دستمزد کارگران در مشاغل مختلف به طور رسمی طبقهبندی شده و در مشاغل سخت و ناامن مانند کار در معادن، دستمزد بالاتری درنظر گرفته شده است. اما در عمل، حداقل دستمزد در نظر گرفته میشود.
علیرغم اینکه کارگران در این کشور با محدودیتهای زیادی در زمینه اعتراضات و اعتصابات روبرو هستند، اما سابقه طولانی در تشکل یابی صنفی، سندیکایی و اعتراضات خیابانی تا ایجاد تشکلهای چپ و مارکسیستی لنینیستی دارند.
موقعیت جغرافیایی ترکیه که این کشور را به پلی میان آسیا و اروپا تبدیل کرده است، محیط مناسبی را نیز برای ورود کارگران مهاجر فراهم آورده است
******
کارگران ارمنستان
جمهوری ارمنستان با نظام نیمه ریاستی- پارلمانی در قاره آسیا، در منطقه قفقاز جنوبی و در شمال غربی ایران واقع شده است.
ارمنستان ۲۹۷۴۳ هزار کیلومتر مربع وسعت داشته و جمعیت آن ۲ میلیون و ۷۷۷۹۷۹ نفر میباشد.
این کشور علاوه بر کشاورزی و گردشگری دارای معادن بسیاری از جمله الماس و مس نیز میباشد. و تولیدات مختلفی مانند ماشین آلات و تجهیزات، نوشیدنی و مواد غذایی نیز در این کشور رواج دارد.
از کل جمعیت این کشور حدود یک و نیم میلیون نفر نیروی کار این کشور را تشکیل میدهند، که تحت قانون ۵ روز کاری در هفته و هر روز ۸ ساعت کار قرار دارند.
از کل نیروی کار در کشور نزدیک به ۴۴ درصد در بخش کشاورزی و ۴۲ در صد در بخش صنعت اشتغال دارند.
نرخ بیکاری طبق آمار رسمی دولت، از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۵ بین ۱۲ تا ۱۹ درصد در نوسان بوده است. نرخ فقر ملی معادل ۲۱،۷ در صد میباشد.
علی رغم اینکه شاخص عمومی رشد در ارمنستان از اواسط دهه ۹۰ قرن گذشته به طور کل در عرصه اقتصادی روند فزاینده داشته است، در حال حاضر نرخ بیکاری نزدیک ۱۴ درصد میباشد.
حداقل دستمزد در ارمنستان حدود ۲۰۰ دلار در ماه تعیین شده است. در بازههای زمانی سال و مشاغل مختلف دستمزدها نوسانات بسیار زیادی را نشان میدهند. به طوری که میانگین مزد ماهانه در کل کشور بر اساس آمار رسمی حدود ۸۰۰ دلار محاسبه شده است.
تورم در ارمنسان در سال ۲۰۲۶ نسبت به سال قبل حدود ۲ درصد افزایش نشان میدهد: ۵٫۱ درصد. ولی دستمزدهای افزایشی را نشان نمیدهد. این امر بر زندگی کارگران و زحمتکشان این کشور فشار و بحرانی تازه ایجاد کرده است.
شیوه تفکر یک خرده بورژوا: یک خرده بورژوا از هر امکانی برای تقویت و سر و سامان دادن مالی خود استفاده میکند. حتی به سادگی و بدون عذاب وجدان از صندوق سازمانی که در آن عضو است تا میتواند پول میدزدد. چنین خرده بورژوائی همیشه سعی میکند در نشستها کنار ریاست جلسه بنشیند و در ریاست سهیم گردد. این خرده بورژوا، انتقاد را با انتقام، لجن پراکنی و اتهام جواب میدهد، همان روشی که دولتهای فاشیستی مثل جمهوری اسلامی و یا اسرائیل و دولت ترامپ و سازمانهای جاسوسی آنها در مورد اپوزیسیون و مخالفین خود پیش میگیرند.